D-COMPASS — algorytm planowania rekonstrukcji powłok brzusznych

D-COMPASS — od anatomii defektu do strategii operacyjnej

D-COMPASS jest rozwijanym, transparentnym algorytmem wspomagającym przedoperacyjne planowanie rekonstrukcji powłok brzusznych. Jego zadaniem jest uporządkowanie wieloetapowego procesu decyzyjnego i przedstawienie uzasadnienia proponowanej strategii operacyjnej.

Projekt wychodzi z założenia, że rodzaju operacji nie można wybierać wyłącznie na podstawie szerokości przepukliny. Dwa defekty o podobnych wymiarach mogą wymagać zupełnie innego postępowania w zależności od ich lokalizacji, przesunięcia względem linii pośrodkowej, relacji do kres półksiężycowatych, możliwości odprowadzenia zawartości worka, dostępnej przestrzeni dla implantu oraz stanu całych powłok brzusznych.

Osiem elementów procesu decyzyjnego

D-COMPASS prowadzi analizę według sekwencji:

Defect → Closure → Overlap → Mesh → Plane / Position → Access → Separation → Stability

• Defect — charakterystyka defektu i całego pola rekonstrukcji: jego typ, lokalizacja, szerokość, długość, liczba wrót, przebieg blizny, przesunięcie względem linii pośrodkowej, wielkość worka, deformacja powłok oraz loss of domain.
• Closure — ocena możliwości odprowadzenia zawartości przepukliny, pojemności jamy brzusznej oraz zamknięcia przedniej i tylnej warstwy powięziowej bez nadmiernego napięcia.
• Overlap — wyznaczenie minimalnego, kierunkowego zakresu pokrycia implantu wokół pola rekonstrukcji.
• Mesh — obliczenie minimalnej szerokości, długości i powierzchni implantu z uwzględnieniem całej osłabionej strefy, a nie wyłącznie samego otworu przepuklinowego.
• Plane / Position — sprawdzenie, czy cały obliczony implant może zostać umieszczony w odpowiedniej płaszczyźnie przedotrzewnowej, zamięśniowej lub w przestrzeni poszerzonej przez TAR.
• Access — dobór dostępu otwartego, laparoskopowego, robotowego lub hybrydowego na podstawie wykonalności całej rekonstrukcji, a nie samej szerokości defektu.
• Separation — określenie najmniejszego skutecznego uwolnienia potrzebnego do zamknięcia wrót, bezpiecznego odprowadzenia zawartości lub wytworzenia wystarczającej przestrzeni dla implantu.
• Stability — końcowa ocena stabilności implantu, jakości zamkniętej przestrzeni, ryzyka przemieszczenia oraz rzeczywistej potrzeby jego dodatkowego mocowania.

Najważniejsza zasada D-COMPASS

Kluczowym pytaniem nie jest wyłącznie: „Czy można zamknąć wrota przepukliny?”

Równie ważne jest: „Czy w wybranej płaszczyźnie zmieści się cały implant o wymaganych wymiarach i odpowiednim pokryciu we wszystkich kierunkach?”

Zamknięcie wrót bez możliwości prawidłowego rozmieszczenia kompletnego implantu nie jest traktowane jako pełny plan rekonstrukcji. Z tego powodu wskazania do jednostronnego lub obustronnego TAR mogą wynikać nie tylko z potrzeby medializacji powięzi, lecz również z niedostatecznej przestrzeni dla siatki po jednej albo obu stronach.

Automatyczna ocena przestrzeni anatomicznej

Aktualna wersja kalkulatora automatycznie analizuje dostępną przestrzeń na podstawie lokalizacji defektu, jego przesunięcia względem linii pośrodkowej, szerokości kresy białej i obu mięśni prostych oraz odległości od kres półksiężycowatych.

Algorytm rozpatruje kolejno możliwość wykorzystania standardowej przestrzeni przedotrzewnowej, przestrzeni zamięśniowej oraz jej poszerzenia przez jednostronny lub obustronny TAR. Uwzględnia również odmienne warunki anatomiczne przepuklin pośrodkowych, bocznych, nadłonowych, podwyrostkowych, pachwinowych, podmostkowych, okołostomijnych i złożonych.

Płaszczyzna i separacja są odrębnymi decyzjami

D-COMPASS nie traktuje położenia implantu i separacji komponentów jako wzajemnie wykluczających się wyborów. Możliwe są między innymi rekonstrukcje:

• przedotrzewnowe bez TAR,
• przedotrzewnowe z jednostronnym TAR,
• przedotrzewnowe z obustronnym TAR,
• zamięśniowe bez TAR,
• zamięśniowe poszerzone przez TAR do przestrzeni przedmięśniowej poprzecznej i zaotrzewnowej.

Separacja może być potrzebna w trzech niezależnych sytuacjach: do zamknięcia powięzi, do bezpiecznego odprowadzenia zawartości i zwiększenia pojemności jamy brzusznej albo wyłącznie do uzyskania przestrzeni dla prawidłowo dobranego implantu.

Raport zamiast jednej nazwy operacji

Wynikiem działania D-COMPASS nie jest tylko nazwa jednej techniki. Kalkulator generuje uporządkowany plan obejmujący:

• podsumowanie anatomii defektu i pola rekonstrukcji,
• ocenę możliwości zamknięcia przedniej i tylnej warstwy,
• minimalny wymagany overlap,
• obliczone wymiary i powierzchnię implantu,
• ocenę pojemności poszczególnych płaszczyzn,
• proponowaną pozycję implantu,
• sugerowany dostęp operacyjny,
• rodzaj i zakres ewentualnej separacji,
• ocenę stabilności i potrzebę selektywnego mocowania,
• ostrzeżenia, brakujące dane i uzasadnienie poszczególnych decyzji.

Transparentny model rozwijany etapowo

D-COMPASS jest obecnie edukacyjnym i badawczym systemem regułowym. Nie wykorzystuje uczenia maszynowego, a wszystkie progi oraz gałęzie decyzyjne pozostają jawne i możliwe do niezależnej oceny. Kolejne wersje kalkulatora są archiwizowane, dzięki czemu zmiany logiki klinicznej można analizować i porównywać.

Projekt nie jest obecnie zwalidowanym modelem predykcyjnym ani autonomicznym systemem rekomendującym leczenie. Nie zastępuje badania chorego, samodzielnej analizy tomografii komputerowej, doświadczenia chirurga, decyzji śródoperacyjnej ani dyskusji wielodyscyplinarnej.

Dalszy rozwój obejmuje ocenę algorytmu przez niezależnych ekspertów, analizę zgodności decyzji dla tych samych przypadków, testowanie stabilności reguł, prospektywną ocenę wykonalności oraz długoterminową walidację kliniczną.

Otwórz projekt D-COMPASS

D-COMPASS ma charakter edukacyjny i badawczy. Przedstawione wyniki nie stanowią indywidualnego zalecenia medycznego i wymagają interpretacji przez chirurga zajmującego się rekonstrukcją powłok brzusznych.

D-COMPASS — an abdominal wall reconstruction planning algorithm

D-COMPASS — from defect anatomy to operative strategy

D-COMPASS is a developing, transparent decision-support algorithm for the preoperative planning of abdominal wall reconstruction. Its purpose is to structure a complex, multistage decision process and provide an explicit rationale for the proposed operative strategy.

The project is based on the principle that an operation should not be selected from defect width alone. Two defects of similar dimensions may require completely different approaches depending on their location, displacement from the midline, relationship to the semilunar lines, reducibility, available implant space and the condition of the entire abdominal wall.

Eight domains of surgical decision-making

D-COMPASS follows the sequence:

Defect → Closure → Overlap → Mesh → Plane / Position → Access → Separation → Stability

• Defect — definition of the defect and the complete reconstruction field, including type, location, width, length, number of defects, scar distribution, displacement from the midline, sac morphology, abdominal-wall deformity and loss of domain.
• Closure — assessment of visceral reduction, abdominal capacity and the feasibility of anterior and posterior fascial closure without excessive tension.
• Overlap — determination of the minimum directional implant coverage required around the reconstruction field.
• Mesh — calculation of the minimum implant width, length and surface area, taking the entire weakened zone into account rather than only the fascial aperture.
• Plane / Position — assessment of whether the complete calculated implant can be accommodated in an appropriate preperitoneal, retrorectus or TAR-extended plane.
• Access — selection of an open, laparoscopic, robotic or hybrid route based on the feasibility of the complete reconstruction rather than defect width alone.
• Separation — selection of the smallest effective release required for fascial closure, safe visceral reduction or creation of adequate implant space.
• Stability — final assessment of mesh stability, pocket containment, implant flatness, migration risk and the actual need for additional fixation.

The central D-COMPASS principle

The key question is not only: “Can the fascial defect be closed?”

An equally important question is: “Can the selected anatomical plane accommodate the complete implant with adequate directional coverage?”

Fascial closure without sufficient space for appropriate mesh deployment is not regarded as a complete reconstruction plan. Therefore, unilateral or bilateral TAR may be indicated not only to improve fascial medialization, but also to correct an implant-space deficit on one or both sides.

Automatic anatomical space assessment

The current calculator automatically assesses the available implant space from defect location, midline offset, linea alba width, rectus-compartment widths and distances from the defect edges to the semilunar lines.

The algorithm evaluates standard preperitoneal capacity, standard retrorectus capacity and extension of the intended plane through unilateral or bilateral TAR. It also applies location-specific considerations for midline, lateral, suprapubic, iliac or previous appendectomy-site, groin, subxiphoid, parastomal and combined defects.

Plane and separation are independent decisions

D-COMPASS does not treat implant position and component separation as mutually exclusive choices. Valid reconstruction strategies may include:

• preperitoneal reconstruction without TAR,
• preperitoneal reconstruction with unilateral TAR,
• preperitoneal reconstruction with bilateral TAR,
• retrorectus reconstruction without TAR,
• retrorectus reconstruction extended through TAR into the pretransversalis and retroperitoneal plane.

Separation may be required for three independent objectives: fascial closure, safe reduction and restoration of abdominal capacity, or creation of sufficient space for the complete calculated implant. It may therefore be indicated solely because the mesh cannot otherwise be accommodated, even when primary fascial closure is technically possible.

A structured report rather than a single procedure label

D-COMPASS does not produce only the name of one operative technique. It generates a structured operative planning report that includes:

• a summary of defect anatomy and the complete reconstruction field,
• an assessment of anterior and posterior layer closure,
• the minimum directional overlap requirement,
• calculated implant width, length and surface area,
• an assessment of anatomical plane capacity,
• the proposed mesh plane and position,
• the suggested operative access,
• the indication and minimum extent of component separation,
• a stability and selective-fixation assessment,
• warnings, missing-data statements and reasons for each recommendation.

A transparent and progressively developed framework

D-COMPASS is currently an educational and research-oriented rule-based framework. It does not use machine learning. Its thresholds, decision branches and explanatory statements remain explicit and independently reviewable. Previous software versions are retained so that every change in the clinical logic can be audited and compared.

The project is not currently a validated clinical prediction model, a certified medical device or an autonomous treatment recommendation system. It does not replace patient examination, independent CT interpretation, multidisciplinary discussion, surgeon experience or intraoperative judgement.

Planned development includes structured independent expert review, case-based concordance studies, boundary and sensitivity testing, prospective feasibility assessment and long-term clinical outcome validation.

Open the D-COMPASS project

D-COMPASS is intended for educational and research purposes. Its output does not constitute an individual medical recommendation and must be interpreted by a surgeon experienced in abdominal wall reconstruction.