Ropień wewnątrzbrzuszny po operacji trzustki

Status: klasyfikacja niezwalidowana. Zachowano praktyczny podział A–C według ciężkości przebiegu i wymaganego leczenia.

Zakres: ograniczone zakażone zbiorowisko płynu rozpoznawane na podstawie obrazu klinicznego, badań laboratoryjnych i obrazowych, a gdy materiał jest dostępny – także mikrobiologii.
Orientacyjne stopniowanie kliniczne A–C
StopieńCharakterystykaWpływ klinicznyTypowe postępowanie opisowe
A
łagodny
Mały, pojedynczy zbiornik (orientacyjnie <3–4 cm), bez objawów ogólnych. Pacjent stabilny; bez istotnego wpływu na przebieg hospitalizacji. Obserwacja i kontrola; leczenie zależne od pełnego obrazu klinicznego.
B
umiarkowany
Zbiornik z objawami zakażenia, np. gorączką, leukocytozą lub wzrostem CRP. Wydłuża hospitalizację i wymaga aktywnego leczenia, bez niewydolności narządowej. Antybiotykoterapia oraz – zależnie od wskazań – drenaż przezskórny lub endoskopowy.
C
ciężki
Zbiornik mnogi lub przebieg z sepsą, niewydolnością narządową albo nieskuteczną kontrolą źródła. Powikłanie zagrażające życiu, często wymagające intensywnej terapii. Pilna kontrola źródła, intensywna antybiotykoterapia, kolejne drenaże lub reoperacja według wskazań.

Jak używać tabeli

Wybierz najwyższy stopień odpowiadający przebiegowi klinicznemu. Mały zbiornik bez cech zakażenia jest pooperacyjnym zbiornikiem płynowym, a nie ropniem stopnia A.